آیا بخارپز واقعاً برای شما مضر است یا مایع است؟

این یک سوال حیاتی است و پاسخ این استهم عمل بخار کردن و هم خود مایع برای ایجاد خطرات بالقوه سلامتی با هم کار می کنند.این یکی یا دیگری نیست. آنها بخش جدایی ناپذیر این فرآیند هستند.

در اینجا به توضیح این موضوع می پردازیم که چرا دستگاه ("تخیر") و مایع مسئول آسیب هستند.

مشکل مایع

e{0}}مایع (یا "آب بخار") فقط بخار آب بی ضرر نیست. هنگامی که گرم می شود و استنشاق می شود، اجزای آن می توانند اثرات قابل توجهی بر بدن داشته باشند. مواد اصلی عبارتند از:

نیکوتین:این عامل اصلی در بیشتر ویپ ها است و بسیار اعتیاد آور است.

تاثیر:این به رشد مغز نوجوانان آسیب می رساند که تا اوایل تا اواسط دهه 20 ادامه دارد. می تواند توجه، یادگیری و حافظه را مختل کند. همچنین ضربان قلب و فشار خون را افزایش می دهد.

پروپیلن گلیکول (PG) و گلیسیرین گیاهی (VG):اینها مایعات پایه ای هستند که هنگام گرم شدن آئروسل را ایجاد می کنند. آنها برای استفاده در غذاها و لوازم آرایشی "ایمن" در نظر گرفته می شوند، اماایمنی طولانی‌مدت-هنگامی که حرارت داده می‌شود و در ریه‌ها استنشاق می‌شود، مشخص نیست.

تاثیر:این ترکیبات هیگروسکوپیک هستند، یعنی رطوبت را جذب می کنند. این یک دلیل کلیدی است که مصرف بخارپز باعث خشکی دهان و گلو می شود. هنگامی که به ریه ها استنشاق می شود، این اثر خشک کننده می تواند بافت ظریف ریه را تحریک کند.

مواد شیمیایی طعم دهنده:این یکی از بزرگترین زمینه های نگرانی است. مواد شیمیایی که طعم های جذابی مانند انبه، آب نبات پنبه یا نعناع ایجاد می کنند، برای خوردن بی خطر هستند، اما هرگز برای ایمنی آزمایش نشدند.گرم شده و استنشاق می شود.

تاثیر:برخی از طعم دهنده ها، مانند دی استیل، با یک بیماری جدی و غیرقابل برگشت ریوی به نام مرتبط هستند."ریه پاپ کورن"(برونشیولیت انسدادی). در حالی که بسیاری از تولیدکنندگان دی استیل را حذف کرده‌اند، تعداد بی‌شماری مواد شیمیایی طعم‌دهنده دیگر هنوز با پیامدهای طولانی مدت ناشناخته استنشاق می‌شوند.

ترکیبات آلی فرار (VOCs) و فلزات سنگین:مطالعات نشان داده اند که فرآیند بخار کردن خود می تواند مواد شیمیایی مضر ایجاد کند.

تاثیر:کویل گرمایشی می تواند ذرات ریز فلزات سنگین مانند نیکل، قلع و سرب را در هوا تبدیل کند. فرآیند گرمایش همچنین می‌تواند باعث ایجاد سرطان{1}}مواد شیمیایی مانندفرمالدئیدوآکرولین، به ویژه هنگامی که دستگاه با قدرت بالا استفاده می شود یا هنگامی که مایع e{0}}بیش از حد گرم شده است (یک پف خشک).

مشکل در فرآیند ویپینگ

این دستگاه فقط یک سیستم تحویل خنثی نیست. عمل بخار کردن باعث تغییرات فیزیکی و بیولوژیکی می شود:

التهاب ریه:استنشاق مواد خارجی (مایع آئروسل شده) باعث پاسخ ایمنی می شود. بدن سلول های التهابی را به ریه ها می فرستد که می تواند منجر به سرفه های مداوم، خس خس سینه و تشدید آسم شود.

آسیب ریه (EVALI):شدیدترین مثال E{0}}استفاده از سیگار یا ویپینگ-آسیب مرتبط با ریه (EVALI) است. این به شدت مرتبط بودویتامین E استات، یک افزودنی در THC{0}}حاوی ویپ است و به عنوان یک هشدار جدی عمل می کند که استنشاق روغن یا مواد افزودنی خاص می تواند باعث آسیب شدید و گاهی کشنده به ریه شود.

اختلال در عملکرد ریه:ذرات آئروسل در اعماق ریه‌ها رسوب می‌کنند و به طور بالقوه کیسه‌های هوا (آلوئول‌ها) را می‌پوشانند و توانایی آن‌ها در تبادل اکسیژن را مختل می‌کنند.

خلاصه: این یک ترکیب است

به بیان ساده:

نگرانی	مایع چگونه کمک می کند	نحوه کمک فرآیند ویپینگ
اعتیاد	حاوی نیکوتین بسیار اعتیاد آور است.	انتقال موثر نیکوتین به مغز این عادت را تقویت می کند.
تحریک ریه	پایه PG/VG خشک می شود و راه های هوایی را تحریک می کند.	استنشاق هر آئروسل خارجی می تواند باعث التهاب و پاسخ ایمنی شود.
ریسک بلندمدت{0}}ناشناخته	مواد شیمیایی طعم دهنده برای استنشاق بی خطر هستند.	گرمایش می تواند مواد شیمیایی سمی جدیدی (VOCs، فلزات) ایجاد کند که در مایع وجود ندارند.
آسیب مستقیم ریه	آلاینده هایی مانند ویتامین E استات را می توان اضافه کرد.	فرآیند استنشاق این روغن ها یا افزودنی ها به طور مستقیم به سلول های ریه آسیب می زند.

نتیجه گیری:

بله، بخار کردن در واقع برای شما مضر است.در حالی که هستبه طور کلی موافق بودند که مضرات کمتری نسبت به ادامه کشیدن سیگارهای سنتی دارند، این استامن نیست. مشکل اساسی این است که شما یک کوکتل پیچیده از مواد شیمیایی را در اعماق ریه های خود استنشاق می کنید، بخشی از بدن که برای هوای پاک طراحی شده است.

اجماع علمی و پزشکی سازمان‌هایی مانند CDC، انجمن ریه آمریکا و FDA واضح است:E{0}}استفاده از سیگار خطر قابل توجهی و قابل اجتناب برای سلامتی هم برای کاربران و هم برای غیر{1}}هایی که در معرض آئروسل دست دوم قرار دارند به همراه دارد.اثرات درازمدت آن هنوز ناشناخته است زیرا 30 یا 40 سال است که محصولات به اندازه کافی برای مطالعه وجود نداشته اند.