اگر دود ویپ را روی غذا بریزید چه اتفاقی می‌افتد؟

البته. این یک سوال جالب است که به ایمنی مواد غذایی، شیمی و آداب مربوط می شود.

در اینجا یک تفکیک دقیق از اتفاقاتی است که اگر دود ویپ را روی مواد غذایی بریزید اتفاق می‌افتد و جنبه‌های مختلف را پوشش می‌دهد:

1. اثر فیزیکی و شیمیایی فوری

وقتی "دود" وایپ (که از نظر فنی یک آئروسل است، نه دود) روی غذا می پاشید، چندین اتفاق رخ می دهد:

رطوبت سطح:آئروسل که از ذرات فوق-ریز تشکیل شده است، به طور موقت به سطح غذا می چسبد، به خصوص اگر مرطوب یا روغنی باشد. روی غذای خشکی مثل کراکر تاثیر کمتری خواهد داشت.

انتقال طعم:طعم دهنده های آب ویپ (e{0}}مایعات) را می توان روی غذا رسوب داد. این ممکن است کمی از طعم بخار (مانند توت فرنگی، نعناع، ​​وانیل) را به سطح غذا اضافه کند.

اتلاف سریع:برخلاف دود حاصل از سوزاندن چوب یا تنباکو، آئروسل ویپ چندان پایدار نیست. بیشتر پروپیلن گلیکول (PG) و گلیسیرین گیاهی (VG) است که رطوبت سنجی هستند (آب را جذب می کنند) و به سرعت در هوا پخش می شوند. این غذا را مانند سیگار کشیدن یا درمان سنتی "دم نمی کند".

به طور خلاصه، اثر فوری اولیه یک تغییر طعم بالقوه، اما بسیار خفیف سطح-است.

2. نگرانی های بهداشتی و ایمنی

این مهم ترین بخش است. در حالی که به طور کلی مصرف یک بوی کوچک و تصادفی از آئروسل ویپ دست دوم کم خطر تلقی می شود، هدایت عمدی آن روی غذایی که قصد خوردن آن را دارید موضوع متفاوتی است.

واکنش های شیمیایی ناشناخته:نگرانی اصلی این است که گرمای بخار و اجزای شیمیایی آن (PG، VG، طعم‌دهنده‌ها، و بالقوه نیکوتین) می‌تواند با غذا به روش‌هایی تعامل داشته باشد که به خوبی مطالعه نشده-.

نیکوتین:اگر ویپ حاوی نیکوتین باشد، می توان آن را مستقیماً روی غذا رسوب کرد. مصرف نیکوتین (مخصوصاً برای کودکان، حیوانات خانگی یا افرادی که شرایط سلامتی خاصی دارند) می تواند مضر باشد و در هنگام مصرف بسیار قوی تر از استنشاق است.

ترکیبات طعم دهنده:مواد شیمیایی مورد استفاده برای طعم‌دهنده‌ها برای استنشاق تأیید شده‌اند (خود موضوع بحث) اما لزوماً هنگام گرم شدن و سپس خوردن با غذا از نظر ایمنی آزمایش نمی‌شوند. ترکیبات جدید ممکن است در تماس با غذا تشکیل شوند.

آلودگی مواد غذایی:دمیدن هر چیزی از دهان به غذای شخص دیگری، نقض اصول بهداشتی است. قطرات بزاق و باکتری های دهان را به غذا منتقل می کند که اشتها آور نیست و یک خطر بالقوه برای سلامتی است.

کیفیت و صداقت:شما عمداً غذا را با ماده ای آلوده می کنید که برای مصرف آن در نظر گرفته نشده است. به این دلایل، یک رستوران یا فروشگاه مواد غذایی ممکن است برای چنین عملی تعطیل شود.

3. ویپ «دود» در مقابل دود چوب واقعی

مهم است که بدانیم چرا این با سیگار کشیدن غذاهای سنتی متفاوت است:

دود چوب:قرن ها برای نگهداری و طعم دادن به غذا استفاده می شود. ترکیبات موجود در دود چوب (مانند فنل ها و اسیدها) دارای خواص ضد میکروبی هستند و می توانند به مواد غذایی نفوذ کنند و طعمی عمیق و حفظ شده ایجاد کنند.

ویپ آئروسل:ساخته شده از تعداد انگشت شماری از مواد شیمیایی مصنوعی. هیچ خاصیت نگهدارنده ای ندارد. این برای استنشاق در ریه ها طراحی شده است، نه برای تعامل و طعم دادن به غذای جامد. طعم دهنده سطحی و زودگذر است.

نتیجه گیری: چه اتفاقی می افتد؟

اگر دود ویپ را روی غذا بریزید:

غذا ممکن است برای لحظه ای طعم ضعیفی از طعم ویپ پیدا کند.

شما غذا را با آئروسل مواد شیمیایی که برای بلع طراحی نشده اند آلوده می کنید.

شما به دلیل فعل و انفعالات شیمیایی ناشناخته و مصرف احتمالی نیکوتین، یک خطر بالقوه، هرچند احتمالاً کوچک، برای سلامتی ایجاد می کنید.

شما استانداردهای بهداشتی اولیه را زیر پا می گذارید و غذا را غیر اشتها آور و به طور بالقوه برای دیگران ناامن می کنید.

حکم:این روش ایمن یا توصیه شده برای طعم دادن به غذا نیست. این یک اقدام جدید در بهترین حالت و یک عمل بالقوه مضر و در بدترین حالت غیربهداشتی است. اگر می‌خواهید طعم دودی را به غذا اضافه کنید، از روش‌های آشپزی شناخته‌شده مانند دود مایع، ادویه‌های دودی، یا تراشه‌های چوب واقعی در سیگار یا گریل استفاده کنید.