مشارکت خواننده: ظهور قلیان: از کافه‌های خاورمیانه به یک محصول دخانی محبوب جهانی

مشارکت خواننده: ظهور قلیان: از کافه های خاورمیانه تا یک محصول دخانی محبوب جهانی

شرکت تحلیل بازار Valuate همچنین تخمین می‌زند که بازار جهانی محصولات تنباکوی قلیان همچنان در خاورمیانه و آفریقا متمرکز است. آنها می گویند دومین سهم بازار در اختیار اروپاست. Value تخمین می زند که ارزش بازار جهانی محصولات تنباکوی قلیان در سال 2022 بیش از 800 میلیون دلار خواهد بود و پیش بینی می کند که این بازار تا سال 2029 تقریباً دو برابر شود.

تذکر ویژه:

 

1. این مقاله یک مشارکت خواننده است و برای رفع نیازهای مطالعه ویرایش شده است. نظرات بیان شده در مقاله فقط بیانگر مواضع شخصی است و بیانگر مواضع دو عالیه نیست.

 

2. دو مرجع عالیقدر این مقاله را برای انتقال اطلاعات ارسال می کنند، نه برای تایید یا حمایت از محتوای آن.

 

3. دو عالیه مجوز انتشار از نویسنده را گرفته اند. خوانندگان باید به صحت، کامل بودن، قابل اعتماد بودن آن توجه کنند و در مورد نظرات و پیشنهادات موجود در آن احتیاط کنند.

 

واترپایپ در کشورهای مختلف اسامی مختلفی مانند نرقیله، قلیان، هابل حباب و بونگ دارد.

 

سازمان بهداشت جهانی (WHO) کشیدن قلیان (WTS) را اینگونه تعریف می‌کند: «روش مصرف تنباکو که در آن تنباکوی طعم‌دار یا بدون طعم با استفاده از یک لوله یا چند لوله دود می‌شود و دود از آب یا مایعات دیگر قبل از رسیدن به فرد سیگاری می‌گذرد». برخی کشورها تعاریف خاص خود را از لوله آبی دارند.

 

منشا WTS نامشخص است. این تنباکو در اواخر قرن نوزدهم در میان مردان مسن در خاورمیانه رایج بود، اما با معرفی تنباکوی شیرین و طعم دار در اوایل دهه 1990، WTS به سرعت در بین جوانان محبوب شد و از طریق دانشگاه ها و مدارس در سطح جهانی گسترش یافت.

 

با توسعه «فرهنگ کافه‌داری» در خاورمیانه و سراسر جهان، استقبال اجتماعی از لوله‌های آبی همچنان در حال افزایش بود و لوله‌های آب در کافه‌ها، رستوران‌ها و بارها به کانون تجمعات اجتماعی برای جوانان تبدیل شد، زیرا گروه‌هایی از دوستان می‌توانستند یک قلیان را به اشتراک بگذارند. برای مدت طولانی و به آرامی سیگار بکشید. گردشگران عادت قلیان را به کشورهای خود بازگرداندند و مهاجرانی از خاورمیانه کافه‌ها و رستوران‌های لوله‌کشی را در سراسر جهان افتتاح کردند. به این ترتیب، لوله‌های آبی فراتر از خاورمیانه گسترش یافت و در بازار جهانی تنباکو ادغام شد. در حالی که سایر مناطق محدودیت هایی برای تبلیغات تنباکو دارند، محصولات در سراسر خاورمیانه از طریق تلویزیون های ماهواره ای، اینترنت و رسانه های اجتماعی تبلیغ شده اند. از آنجایی که این رسانه ها تا حد زیادی غیرقانونی هستند، صنعت می تواند اکثر ممنوعیت های تبلیغاتی را دور بزند.

 

طرح شرکت های چند ملیتی دخانیات

 

از لحاظ تاریخی، شرکت های چندملیتی تنباکو علاقه چندانی به محصولات تنباکوی قلیان نشان نداده اند. بررسی اسناد صنعت دخانیات نشان می دهد که به استثنای معدودی از محصولات «الهام گرفته از قلیان» که به جریان اصلی تبدیل نشدند، شرکت های دخانیات روی تنباکوی قلیان و لوازم جانبی آن تمرکز نکرده اند.

 

این وضعیت تا سال 2012 ادامه داشت، زمانی که ژاپن توباکو اینترنشنال (JTI) شرکت مصری الناخلا را خریداری کرد. در آن زمان، الناخلا بزرگترین تولید کننده محصولات تنباکوی قلیان در جهان بود. با این حال، حتی در آن زمان، این یک استراتژی برای افزایش فروش سیگار در نظر گرفته شد.

 

در سال 2019، فیلیپ موریس اینترنشنال (PMI) برای ثبت اختراع برای "دستگاه الهام گرفته از هوچ برای گرم کردن بستر بدون احتراق" درخواست داد. با این حال، از سال 2023، این محصول هنوز به بازار عرضه نشده است.

 

نحوه استفاده از قلیان

هنگام کشیدن قلیان از وسیله ای مانند شکل 1 استفاده می شود. هنگامی که فرد سیگاری هوا را از دهانه بیرون می کشد، یک تکه زغال روشن، برگ های قلیان را در داخل سر دستگاه گرم می کند. این گرما دود ایجاد می کند که از بدنه دستگاه عبور می کند و به کاسه ای پر از آب می رسد. فرد سیگاری هوا را از طریق شلنگی که به بالای کاسه متصل است می کشد و دود را به داخل آب می کشد و حباب هایی ایجاد می کند و در نهایت دود را از طریق دهانی استنشاق می کند. به طور معمول، سر با تنباکوی طعم‌دار و شیرین پر می‌شود که توسط یک فویل آلومینیومی سوراخ‌دار از زغال چوب جدا می‌شود. در حالی که طراحی و ویژگی های خاص ممکن است بسته به منطقه متفاوت باشد، اصل اساسی همیشه یکسان است: دود از طریق آب فیلتر می شود.

 

قلیان های الکترونیکی یا قلم قلیان های الکترونیکی از جمله وسایل قلیان نیستند زیرا شامل سوزاندن ذغال هستند. آنها به عنوان دستگاه های الکترونیکی نیکوتین طبقه بندی می شوند، شبیه به سیگارهای الکترونیکی، که در آن یک مایع شیرین شده به طور الکتریکی برای تولید یک آئروسل قابل استنشاق گرم می شود.

 

نقش طعم ها

 

به طور سنتی، تنباکوی قلیان (WT) از برگ‌های تنباکوی بدون طعم (عجمی، تومبک یا ژورک) استفاده می‌کند. با این حال، از دهه 1990، تنباکوهای طعم دار به طور فزاینده ای محبوب شدند.

 

رایج‌ترین نوع تنباکوی طعم‌دار WTS، توتون ماسل (یا معسل) یا تنباکوی «عسلی» است که از یک سوم تنباکو و دو سوم از طعم‌های عسل و میوه، معمولاً مخلوطی از تنباکو، ملاس (یک غلیظ) تشکیل شده است. شربت ساخته شده از شکر خام)، گلیسیرین، و طعم میوه. مطالعه روی بزرگسالان لبنانی نشان داد که معرفی طعم‌های جدید تنباکو، مردم را بر آن داشت تا WTS را شروع کنند و استفاده از آنها را افزایش دهند. به طور مشابه، یک مطالعه در ایران نشان داد که انواع طعم های "وسوسه انگیز" منجر به افزایش استفاده از WTS در بین نوجوانان و زنان شده است.

 

علاوه بر این، یک مطالعه بریتانیایی نشان داد که مردم به اشتباه معتقدند که دود تنباکو بی خطرتر از سیگار است "زیرا بوی مطبوع و طعم میوه ای دارد".

 

اثرات سلامتی

 

شواهدی وجود دارد که نشان می دهد قلیان مانند سایر محصولات تنباکو و نیکوتین اعتیادآور است.

 

قلیان نیز مانند سیگار و تنباکو سمی و سرطان زا است. یک مطالعه نشان داد که دود قلیان حاوی 27 ماده سرطان زا شناخته شده یا مشکوک است. از آنجایی که قلیان اغلب به اشتراک گذاشته می‌شود، یکی از راه‌های انتقال بیماری‌های عفونی است که به‌ویژه در زمان همه‌گیری کووید{1}} نگران‌کننده است. در نتیجه، استعمال دخانیات هم اثرات کوتاه مدت و هم بلندمدت سلامتی بر مصرف کنندگان دارد و همچنین برای افرادی که در معرض دود سیگار قرار دارند، آسیب می‌بیند.

بسیاری از گروه‌های کاربری بر این باورند که دود لوله آب نسبت به سیگار ضرر کمتری دارد زیرا از طریق آب فیلتر می‌شود. این باور به محبوبیت و استقبال روزافزون از سیگار کشیدن قلیان کمک کرده است.

 

با این حال، قلیان آب حاوی سطوحی مشابه یا بیشتر از مواد سمی مانند سیگار است و می‌تواند اثراتی مشابه محصولات معمولی، از جمله بیماری‌های ریوی و شریانی، روی سلول‌ها ایجاد کند.

 

نفوذ در بازار

 

یک بررسی سیستماتیک در سال 2018 از 129 مطالعه از 68 کشور نشان داد که WTS در بزرگسالان در منطقه مدیترانه شرقی (EMR) بالاترین میزان بود. با این حال، در میان جوانان، نرخ استفاده در اروپا و EMR مشابه بود. با مقایسه WTS در بزرگسالان و جوانان، این مطالعه نشان داد که در سطح جهانی، میزان سیگار کشیدن در بین جوانان بالاتر است.

 

سازمان بهداشت جهانی در سال 2015 مشاوره ای در مورد WTS منتشر کرد و اشاره کرد که اگرچه WTS به طور سنتی با منطقه مدیترانه شرقی، آسیای جنوب شرقی و شمال آفریقا مرتبط بود، WTS در بین بزرگسالان هر دو جنس در سراسر جهان گسترش یافته است. علاوه بر این، WHO همچنین خاطرنشان کرد که WTS به ویژه در بین دانش آموزان ابتدایی، متوسطه و دانشگاه به سرعت رشد کرده است.

 

قوانین و مقررات

 

در بسیاری از کشورهای با درآمد بالا، محصولات لوله آبی مشمول سیاست های کنترل تنباکو نمی شوند. در بسیاری از کشورهای کم درآمد، حتی اگر سیاست هایی وجود داشته باشد، اجرای آن ضعیف است. اگرچه طعم‌دهی عامل اصلی جذب جوانان است، اما ممنوعیت طعم‌دهی عموماً محصولات تنباکوی قلیان را پوشش نمی‌دهد. در نتیجه، رشد WTS در سراسر جهان تا حد زیادی کنترل نشده است.

 

کنوانسیون چارچوب سازمان بهداشت جهانی در مورد کنترل دخانیات (WHO FCTC) محصولات تنباکو را اینگونه تعریف می کند: "محصولاتی که به طور کامل یا جزئی از برگ های تنباکو برای کشیدن، مکیدن، جویدن یا دمیدن ساخته شده اند." این تعریف شامل محصولات تنباکوی لوله آبی می شود. کنوانسیون چارچوب سازمان جهانی بهداشت در مورد کنترل تنباکو یک تصمیم COP را به طور خاص برای کنترل تنباکوی قلیان صادر کرد:

 

در سومین کنفرانس احزاب (COP3) در سال 2008، از طرفین دعوت شد تا هشدارها و پیام‌های بهداشتی را بر روی بسته‌بندی تنباکو (از جمله بسته‌بندی لوله‌های آبی) ارائه کنند و اقدامات نوآورانه‌ای را برای الزام چاپ هشدارها و پیام‌های بهداشتی بر روی ابزارهای مورد استفاده برای دود کردن لوله‌های آب انجام دهند. .

در سال 2014، ششمین کنفرانس احزاب (COP6) از طرفین دعوت کرد تا اجرای FCTC WHO را در مورد لوله‌های آبی، از جمله نظارت بر استفاده از آنها و انجام تحقیقات در بازارهایشان، تقویت کنند. این تصمیم همچنین از دبیرخانه کنوانسیون دعوت کرد تا با WHO برای حمایت از کشورها در تنظیم مقررات لوله‌های آبی همکاری کند.

هفتمین کنفرانس احزاب (COP7) در سال 2016 دستورالعمل های دقیق تری از جمله ممنوعیت استفاده از طعم دهنده ها در محصولات لوله آبی را به طرفین ارائه کرد.

هشتمین کنفرانس اعضا (COP8) در سال 2018 تصمیماتی را در مورد اجرای مواد 9 و 10 کنوانسیون (تنظیم محتوا و افشای محصولات دخانی از جمله قلیان، تنباکوی بدون دود و محصولات تنباکوی گرم شده) اتخاذ کرد. گروه کارشناسی برای بررسی دلایل اجرای کم مواد 9 و 10 کنوانسیون.

 

در ژانویه 2016، دبیرخانه WHO FCTC یادداشت تفاهمی با دانشگاه آمریکایی بیروت امضا کرد که آن را به مرکز دانش جهانی WTS، به ویژه در آموزش، تحقیق و انتشار اطلاعاتی که به اجرای کنوانسیون کمک می کند، تبدیل کرد.

 

در سال 2018، مرکز دانش WTS گزارشی را به هشتمین کنفرانس اعضای سازمان جهانی بهداشت FCTC ارائه کرد که در آن مقررات طرفین در مورد استفاده از لوله های آبی خلاصه شده بود. این گزارش که در سال 2022 به‌روزرسانی شد، نشان داد که بیش از نیمی (47) از 90 کشور مورد بررسی، سیاست‌های مربوط به استفاده از لوله‌های آبی را اعمال کرده‌اند. بیشتر سیاست ها (نزدیک به 45٪) در اروپا بود، با حدود 21٪ در EMR.

 

در طول همه‌گیری کووید{0}}، بسیاری از کشورها به طور موقت استفاده از لوله‌های آبی را برای جلوگیری از انتشار ویروس ممنوع کردند. تنها در منطقه EMR، 17 کشور استفاده از لوله آب را در مکان های عمومی ممنوع کردند.

 

هم قلیان آب و هم محصولات تنباکوی گرم شده از ممنوعیت طعم‌دهنده اتحادیه اروپا که توسط دستورالعمل محصولات تنباکوی اروپا (TPD) در سال 2014 تعیین شده و در سال 2020 اجرا شده است مستثنی هستند. دستورالعمل جدیدی در سال 2022 منتشر شد و در سال 2023 لازم‌الاجرا خواهد شد. تنظیم مقررات این محصولات با سیگار و تنباکوی دستی. این بدان معناست که تنباکوی قلیان با "طعم های مشخص" دیگر به طور قانونی در اتحادیه اروپا فروخته نخواهد شد.

 

بازار قلیان

 

گروه حمایتی It's Still Tobacco تخمین می زند که بین 54 تا 69 درصد از محصولات تنباکوی جهانی قلیان بین سال های 2016 تا 2017 در خاورمیانه و آفریقا (MENA) فروخته شده است.

 

شرکت تحلیل بازار Valuate همچنین تخمین می‌زند که بازار جهانی محصولات تنباکوی قلیان همچنان در خاورمیانه و آفریقا متمرکز است. آنها می گویند دومین سهم بازار در اختیار اروپاست. Value تخمین می زند که بازار جهانی محصولات تنباکوی قلیان در سال 2022 بیش از 800 میلیون دلار ارزش داشت و پیش بینی می کند که حجم بازار تا سال 2029 تقریباً دو برابر خواهد شد.

 

شرکت تحقیقات بازار Euromonitor International فروش محصولات قلیان را تنها به عنوان بخشی از دسته بندی گسترده تر تنباکوهای پیپ تخمین می زند و تخمین سهم بازار جهانی را به طور خاص برای تنباکوی قلیان دشوار می کند. با این حال، مارک های خاص قلیان را می توان در داده ها شناسایی کرد. در سال 2022، JTI و Al Nakhla با حدود 13 درصد از کل بازار تنباکو پیپ، بیشترین سهم را به خود اختصاص دادند و پس از آن برندهای الفاخر و شرقی (از جمله Moassel) به ترتیب با حدود 12 و 8 درصد قرار گرفتند.